Ժողովուրդ ջան, Մի պահ պատկերացնենք այն ամենը, ինչ տեղի է ունենում Հայաստանում՝ այն քաղաքական գործընթացները, անպատասխանատվության մթնոլորտը, փոխադարձ վիրավորանքներն ու կարմիր գծերի հատումը, ինչպիսի՞ տպավորություն է թողնում այս ամենը մեր հարևանների, բարեկամների ու թշնամիների աչքերում։ Մենք ուղղակի ազգովի խայտառակվում ենք ամբողջ աշխարհի առջև։ Կարծում եմ՝ իսկապես ժամանակն է կանգ առնել և ազգովի որոշել. Մենք ի՞նչ ենք անում և ի՞նչ ենք ցանկանում առհասարակ։ Չարժե մինչև վերջ խայտառակվել ու մեր դեմքը կորցնել։ Ամեն դեպքում, պետք է հիշենք, որ մենք աշխարհի ամենահին ժողովուրդներից ենք, գալիս ենք անհիշելի ժամանակներից, պատմության ընթացքում բազմաթիվ փորձություններ ու դժվարություններ հաղթահարելով՝ հասել ենք մեր օրեր։ Դա նշանակում է, որ մենք պետք է մեր մեջ ուժ գտնենք հարատևելու։ Չի կարելի՝ առօրեական խնդիրների, փողի, պաշտոնի և իշխանության համար ամեն ինչ վարկաբեկել, վատաբանել, ավիրել։ Մենք պետք է գիտակցենք, որ մեզանից հետո մեր երեխաներն ու թոռներն են ապրելու։ Նրանց մենք պետք է անուն, պատիվ ու թասիբ թողնենք, որպեսզի նրանք, գոնե արժանապատվության հիմքի վրա, կարողանան մեր ժողովրդի ապագան կառուցել։ Մհեր Ավետիսյան 
